Αγάπη είναι....

   Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου και σε όλο το σχολείο κυκλοφορούν σοκολάτες και σοκολατάκια, καραμέλες σε διάφορα σχήματα, χρώματα και γεύσεις, καρτούλες και δωράκια ....

   Παραμονή της 14ης Φεβρουαρίου σε μια χώρα που ο Άγιος Βαλεντίνος γιορτάζει με δόξα και τιμές και δε θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος και από τα σχολεία..

   Τι είναι όμως αγάπη; Ποιον αγαπάμε εμείς; Πώς μπορούμε να δείξουμε την αγάπη μας σε αυτούς που αγαπάμε; Υπάρχει μόνο ένα είδος αγάπης; Οι απαντήσεις πολύ αξιόλογες από παιδιά μικρά αλλά με μεγάλη σοφία....

Αγάπη είναι...

* ... αυτό που νιώθω για τη μαμά.
* ... όταν η αδερφή μου μοιράζεται μαζί μου τις σοκολάτες της.
* ...  όταν κάνω ζημιές και ο αδερφός μου δεν το λέει στη μαμά και ας μαλώνει εκείνον τελικά.
*  ... η δασκάλα μου.
* ...  όταν περνάμε όμορφα.
* ...  όταν καθόμαστε κάτω απ την ίδια κουβέρτα η μαμά, ο μπαμπάς και τα αδέρφια μου και βλέπουμε τηλεόραση.
* ... όταν η μαμά μαγειρεύει το αγαπημένο μου φαγητό.
* ... όταν ο παππούς με πηγαίνει βόλτα.
* ...  όταν ο μπαμπάς μου δίνει φιλάκι και ας με γραρζουνάει με τα γένια του.
* ... όταν η γιαγιά μου διαβάζει παραμύθια και μου λέει τραγουδάκια.

Αν η αγάπη ήταν χρώμα...

* ... θα ήταν κόκκινο.
* ... θα ήταν ροζ.
* ... θα ήταν πολλά χρώματα μαζί.

Αν η αγάπη ήταν φαγητό...

* ... θα ήταν σοκολάτα.
* ... θα ήταν καραμέλα.
* ... θα ήταν γλυκό.

Αν η αγάπη ήταν εποχή...

* ... θα ήταν άνοιξη που ανθίζουν τα λουλούδια.
* ...  θα ήταν ζεστό καλοκαιράκι

Αν η αγάπη ήταν αίσθηση...

* ... θα ήταν ζεστή ματιά, σαν αυτή που με κοιτάει η δασκάλα μου.
* ... θα ήταν απαλό χάδι, σαν αυτό που μου δίνει η μαμά.

Ποιον αγαπάω εγώ....

- Τη μαμά ( Παρασκευούλα)
- Τις αδερφές μου και τη μαμά και το μπαμπά ( Νεφέλη)
- Την οικογένειά μου και τους φίλόυς μου ( Κατερίνα)
- Τη μαμά και το μπαμπά ( Μαριάννα)
- Τον αδερφό μου ( Κωνσταντίνος)

   Και σε αυτό το σημείο έγινε η κρίσιμη ερώτηση: " Ποιον αγαπάς εσύ κυρία;"

" Τη μαμά σου!!!"
" Το μπαμπά σου!! "
" Τον άντρα σου;;;;!!!"
" Μάλλον εμάς......τα παιδάκια σου!!!!!!!!!!"

   Παρατηρήσαμε πόσα πολλά και διαφορετικά είδη αγάπης υπάρχουν και ότι μπορούμε να αγαπάμε πολλούς ανθρώπους στη ζωή μας με διαφορετικό τρόπο, αλλά εξίσου δυνατά. Η αγάπη άλλωστε δεν έχει όρια.. 

Πώς δείχνουμε την αγάπη μας σε όσους αγαπάμε;

* ... με αγκαλίτσες
* ... με φιλάκια
* ... με καρτούλες
* ... με γλυκά λογάκια
* ... με δωράκια

   Ξεκινήσαμε και μεις να φτιάχνουμε το δικό μας δωράκι....Καρδιές αερόστατα που θα πάνε πέρα μακρυά σε αυτούς που αγαπάμε και ακόμα πιο μακρυά τις σκέψεις μας για το τι είναι αγάπη....

   Μοιράσαμε χαρτόνια, χρώματα, ψαλίδια....Κολλήσαμε καρδιές....κόψαμε σχήματα καρδιάς με τους φιγουροκόπτες, αυτοσχεδιάσαμε, γράψαμε - εδώ βοήθησε και η κυρία που όλη την ώρα μόνο φωτογραφίες τραβούσε κι έτρωγε καραμέλες....!!!!!! - και ιδού...

   Τα καρδουλο- αερόστατά μας ταξιδεύουν μακρυά στέλνοντας μηνύματα αγάπης ..

   Ευχαριστώ πολύ τις συναδέλφους του παιδικού σταθμού Μαρία Αργυρού και Αλεξάνδρα Μπούνταλη , οι οποίες είχαν αρχικά την ιδέα για τα αερόστατα- καρδιές... <3

   Εύχομαι όλοι μας να γιορτάζουμε την αγάπη κάθε μέρα με τον μοναδικό, αληθινό και αφοπλιστικό  τρόπο που αντιλαμβάνονται την αγάπη τα παιδιά..!!

Από την κατεψυγμένη Νέα Υόρκη ( αυτή την ώρα -10 βαθμοί και αισθητή θερμοκρασία -19!! ) ...

               ........ Καλή εβδομάδα Ελλάδα... Καλές χειμερινές διακοπές σε εμάς!!

Κοπή Βασιλόπιτας

   Κι ενώ στην Ελλάδα όλα τα σχολεία βρίσκονται εν μέσω Αποκριάς και τα παιδιά ντύνονται μασκαράδες, φορούν τις μάσκες τους, παίζουν και χορεύουν σε ξέφρενους ρυθμούς, εμείς στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού κόψαμε τη βασιλόπιτά μας.

   Παρά τις απουσίες- έλειπε ο Χρήστος μας και η Άρτεμη, το σπιτικό μου κέικ έφτασε στο σχολείο, το στολίσαμε με άχνη ζάχαρη με τα παιδιά, το σταυρώσαμε και ξεκίνησε η μοιρασιά..

Είμαστε έτοιμοι..

Σταυρώνουμε τη βασιλόπιτα, όπως προστάζει το έθιμο..

Ξεκινάμε τη μοιρασιά..

   Η τυχερή της παρέας μας ήταν η Ελεάννα, η οποία βρήκε το φλουρί και ήταν πολύ πολύ χαρούμενη...

   Αλλά γιατί κόβουμε βασιλόπιτα στην αρχή του χρόνου; Γιατί βάζουμε μέσα το "φλουρί"; Τι σημαίνει για κάποιον όταν βρίσκει το κέρμα;

   Διαβάσαμε με τα παιδιά την ιστορία της βασιλόπιτας. 

" Ο Μέγας Βασίλειος ήταν δεσπότης στην Καισαρεία , όπου ζούσε με τους συνανθρώπους του. Κάποια μέρα ένας τύραννος έφτασε στην πόλη τους και απαίτησε να του δοθούν όλοι οι θησαυροί της πόλης, διαφορετικά με τη βία θα την κατακτούσε.  Τι κι αν ο δεσπότης του έλεγε πως οι κάτοικοι ήταν όλοι τους άνθρωποι φτωχοί, ο στρατηγός ήταν αποφασισμένος να λεηλατήσει την πόλη. Ο Μέγας Βασίλειος προσευχήθηκε πολύ στο Θεό να τους βοηθήσει. Ταυτόχρονα όμως, οι υπόλοιποι χριστιανοί συγκέντρωσαν τα λίγα χρυσαφικά που είχαν προκειμένου να τα δώσουν στον τύραννο και να σωθούν. Τη στιγμή όμως της παράδοσης των χρυσών συνέβη ένα θαύμα: ένας λαμπρός καβαλάρης εμφανίστηκε και μαζί με το στρατό του αφάνισε τους εχθρους. Ο Μέγας Βασίλειος έχοντας πίστη στο Θεό ότι θα πράξει σωστά και ότι ο κάθε ένας συγχωριανός του θα πάρει πίσω ό,τι χρυσαφικό έδωσε, ζύμωσε μικρά ψωμάκια και στο καθένα έκρυψε και από ένα χρυσό..."

   Η πίτα λοιπόν, του Άγιου Βασίλη (= βασιλόπιτα) έφερνε στους ανθρώπους ευλογία και χαρά. Γι αυτό και εμείς κάθε πρώτη του χρόνου κόβουμε τη βασιλόπιτα και εκείνος που βρίσκει το φλουρί θεωρείται τυχερός και ευλογημένος για τη νέα χρονιά.

   Στη συνέχεια το κάθε παιδί είπε αυτό που περισσότερο το εντυπωσίασε( προαγωγή προφορικού λόγου), συζητήσαμε εμείς πως θα χειριζόμασταν αυτή την κατάσταση αν ήμασταν στη θέση του Μέγα Βασίλειου και τελικά αποτύπωσε το κάθε παιδί στο χαρτί ότι του άρεσε περισσότερο από όσα διαβάσαμε από την ιστορία.

Ο παπάς μοιράζει τα ψωμάκια με τα χρυσά, Μαριάννα

Ο παπάς ξαναδίνει πίσω στους ανθρώπους τα χρυσαφικά του μέσα στα ψωμάκια, Κατερίνα

Ο παπάς μιλάει με τον τύραννο, Νεφέλη

Ο κόσμος πηγαίνει στον παπά τα χρυσάφια του για να τον βοηθήσουν να σώσει την πόλη τους, Μελίνα

Εμφανίζεται ο καβαλάρης... , Κωνσταντίνος

Ο Μέγας Βασίλειος προσεύχεται, Μελίνα Κ.

Ο παπάς ζητάει βοήθεια από το Θεό, Ελεάννα

Και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά να ξανακόψουμε βασιλόπιτα!

Πρόγραμμα εβδομάδας 09-13/02/2015

   Χρωστάω αναρτήσεις της προηγούμενης εβδομάδας, αλλά επιφυλλάσσομαι να τις κάνω μαζεμένες πολύ πολύ άμεσα..... Για την ώρα θα μαι απόλυτα συνεπής με το εβδομαδιαίο πρόγραμμα της εβδομάδας που ήδη είμαστε στο κατώφλι της....

Καλή μας εβδομάδα!!!!!!

Οι 3 Ιεράρχες

   Η γιορτή των 3 Ιεραρχών είθισται να είναι πολύ μεγάλη γιορτή για τις σχολικές κοινότητες τόσο της Ελλάδας όσο και της απανταχού ομογένειας. Κάθε 30 Ιανουαρίου εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς τιμούμε τους Προστάτες των Γραμμάτων. Στην Ελλάδα τα σχολεία παραμένουν κλειστά σε ένδειξη τιμής των 3 μεγίστων φωστήρων , ενώ στην ομογένεια γιορτάζουμε με ποιήματα και ύμνους τους τρεις επιφανείς Αγίους και θεολόγους, Βασίλειο τον Μέγα, Ιωάννη τον Χρυσόστομο και Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό.

   Παρά τις άσχημες καιρικές συνθήκες, η προηγούμενη εβδομάδα ήταν αφιερωμένη στους 3 Ιεράρχες. Μιλήσαμε για τη σοφία και τη χριστιανική τους ζωή, για το ήθος τους και την αγάπη τους στη φιλανθρωπία και την προσφορά, για τη μόρφωσή τους και το κοινωνικό τους έργο, διαβάσαμε λόγια τους και προσπαθήσαμε να σκεφτούμε το νόημα αυτών...Αναφέραμε ότι το έργο του Αγίου Βασιλείου ήταν τόσο σπουδαίο και μεγάλο που τον ονόμασαν Μέγα Βασίλειο....Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος μιλούσε τόσο όμορφα που λέγεται πως το στόμα του έσταζε μέλι ή πως από αυτό έβγαινε χρυσάφι ( χρυσό στόμα= Χρυσόστομος). Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος φρόντιζε πάντοτε να κηρύττει το λόγο του Θεού ( Θεού λόγος= Θεολόγος). Θυμηθήκαμε τις ημέρες που η Εκκλησία γιορτάζει τον καθένα από αυτούς τους Αγίους χωριστά και τονίσαμε ότι εξαιτίας του βασικού τους χαρακτηριστικού που ήταν η αγάπη τους στα γράμματα , η Εκκλησία τους γιορτάζει ακόμα μία φορά όλους μαζί και αυτό συμβαίνει κάθε 30 του Γενάρη.

   Κάναμε και μια όμορφη κατασκευή που πρωτοείδα στο Νηπιαγωγείο Λαγυνών....

   

   Ζωγραφίσαμε εκκλησάκια, τα κόψαμε, τα κολλήσαμε σε σκληρό χαρτονάκι, χρωματίσαμε και για τη μέσα πλευρά τους 3 Ιεράρχες με κάποια χαρακτηριστικά τους λόγια και φτιάξαμε ένα όμορφο ενθύμιο για να θυμόμαστε τη μεγάλη γιορτή των 3 Ιεραρχών..

   Η εργασία μας ολοκληρωμένη με ένα μεγάλο ευχαριστώ στις συναδέλφους που μοιράστηκαν την ιδέα τους....

   Την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου, παρά το τσουχτερό κρύο και τα χιόνια,  πραγματοποιήθηκε και η γιορτή μας για τους 3 Ιεράρχες στην Εκκλησία της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου. Τα παιδιά απήγγειλαν τα ποιήματά τους, ψάλλαμε, τραγουδήσαμε και προσευχηθήκαμε οι 3 άγιοι να μας προστατεύουν και να αποτελούν φωτεινό παράδειγμα και πρότυπο μίμησης για όλους, μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς.

Και του χρόνου με υγεία και φώτιση σε όλους μας!!

Εβδομαδιαίο πρόγραμμα 02.02-06.02.2015

   Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος αυτό θα είναι το πρόγραμμα της εβδομάδας που θα διανύσουμε....

Καλό μήνα και καλή εβδομάδα!!

Από Αύγουστο χειμώνα και από Μάρτη καλοκαίρι..

   Από την προηγούμενη κιόλας εβδομάδα με το παραμύθι της κυρά Καλής και των 12 μηνών αρχίσαμε να ασχολούμαστε με τις εποχές, τη διαδοχή τους στο χρόνο, τις εναλλαγές των χρωμάτων και τις αλλαγές που παρατηρούμε στη φύση. Συζητάμε με τα παιδιά για τον καιρό, πως υποδεχόμαστε το χειμώνα και πως το καλοκαίρι, τι προετοιμασίες κάνουν οι άνθρωποι για να υποδεχτούν την κάθε εποχή, παρατηρούμε κάρτες, τις συζητάμε και κάνουμε συγκρίσεις καταγράφοντας ομοιότητες και διαφορές. Επίσης προσπαθούμε να ταυτίσουμε την κάθε εποχή με ένα συναίσθημα-χρώμα-τραγούδι. 

   Καταλήξαμε πως αν το καλοκαίρι ήταν τραγούδι θα ήταν κάτι γρήγορο , ξεσηκωτικό για χορό. Αν ήταν συναίσθημα θα ήταν χαρά και αν ήταν χρώμα θα είχε το γαλάζιο της θάλασσας. Ο χείμωνας θα είχε το άσπρο χρώμα του χιονιού , θα ήταν και αυτό χαρά γιατί φέρνει τον Άγιο Βασίλη και τα χιόνια. Το φθινόπωρο θα ήταν ένα απαλό τραγούδι λίγο λυπημένο. Θα είχε πολλά χρώματα κόκκινα και κίτρινα και πορτοκαλί και αν ήταν συναίσθημα θα ήταν λίγο λυπημένο. Η άνοιξη θα ήταν και αυτή χαρούμενη και αν ήταν χρώμα θα ήταν πράσινο.

   Η αλήθεια είναι πως η εβδομάδα πέρασε με περισσότερη κουβέντα παρατηρώντας φωτογραφίες και καταγράφοντας τον καιρό που επικρατεί αυτές τις μέρες στην πόλη της Νέας Υόρκης, καθώς όπως έχω ξαναπεί ο στόχος είναι να καταφέρνουμε μέρα με τη μέρα να μιλάμε και λίγο παραπάνω , να αποκτούμε όσο το δυνατόν περισσότερο λεξιλόγιο και να μπορούμε να το χρησιμοποιούμε.

Παρατηρούμε φωτογραφίες

Συγκρίνουμε τις εποχές

Βρίσκουμε τα χαρακτηριστικά των εποχών

   Χωριστήκαμε σε 4 ομάδες, όσες και οι εποχές του χρόνου. Κάθε ομάδα έπρεπε να επιλέξει τις καρτέλες μιας εποχής. Να βρει όλες τις σχετικές με την εποχή φωτογραφίες, να τις ομαδοποιήσει και να μπορέσουν τα παιδιά να συνεργαστούν έτσι ώστε να παρουσιάσουν με 2 ή περισσότερες προτάσεις την εποχή τους στους υπόλοιπους, έτσι ώστε να καταλάβουν τα υπόλοιπα παιδιά της τάξης για ποια εποχή μιλάμε. Η συγκεκριμένη δραστηριότητα θα μπορούσε να λέγεται και "Βρες την εποχή" .  

   Μερικές από τις προτάσεις που ακούστηκαν από τα παιδιά:

Φθινόπωρο

* Ανοίγουν τα σχολεία.

*Γιορτάζουμε το Halloween.

* Τα φύλλα γίνονται πορτοκαλί και πέφτουν από τα δέντρα.

* Το Νοέμβριο γιοερτάζουμε τη μέρα των Ευχαριστιών.

* Στο πάρκο τα φύλλα είναι κίτρινα και πορτοκαλί.

Χειμώνας

* Ετοιμαζόμαστε για τα Χριστούγεννα.

* Κάνει κρύο.

* Φοράμε ζεστά ρούχα.

*Στολίζουμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο.

* Έρχεται ο Άγιος Βασίλης.

*Χιονίζει.

Άνοιξη

* Ανθίζουν τα λουλούδια.

* Βγαίνουν πράσινα φύλλα στα δέντρα.

* Έχει πιο πολύ ήλιο και παίζουμε έξω.

*Γιορτάζει η μαμά.

Καλοκαίρι

*Κλείνουν τα σχολεία για διακοπές

*Πηγαίνουμε στη θάλασσα.

* Κάνουμε μπάνια.

* Τρώμε παγωτά

* Έχει ζέστη και καλό καιρό.

*Φοράμε καλοκαιρινά ρούχα.

Ομαδοποίηση καρτέλων

   Το υλικό είναι από την Τάνια Μάνεση και από το πρόγραμμα "Θέλεις να παίξουμε;" ( του Πανεπιστημίου Κρήτης).

   Στη συνέχεια χρησιμοποιήσαμε το τρενάκι του χρόνου από το  Πυθαγόρειο Νηπιαγωγείο. Βάλαμε τον παππού το χρόνο για μηχανοδηγό και μοίρασα στα παιδιά τα 4 βαγόνια

( χειμώνας-άνοιξη-φθινόπωρο-καλοκαίρι). Τα παιδιά έπρεπε να βρουν ποια από τα 12 αγόρια του χρονου θα ήταν συνεπιβάτες ( 3 στο κάθε βαγόνι) και τελικά συγκάτοικοι όταν θα έφταναν στα 4 σπιτάκια στη μεγάλη αυλή του γερο-χρόνου.

Ο παππούς χρόνος στο τιμόνο του τρένου

Το βαγόνι του Χειμώνα

Το βαγόνι της Άνοιξης

Το βαγόνι του καλοκαιριού

Εν αναμονή του τελευταίου βαγονιού..του φθινοπώρου

   Έπειτα ο παππούς ο χρόνος φρόντισε να έχουν τα παιδιά του κάθε βαγονιιού τα κατάλληλα ρούχα στις αποσκευές τους..... Ξεκίνησε από τα παιδιά του βαγονιού 

" Χειμώνας"....  Τα ρούχα που τους πρότεινε να βάλουν στις αποσκευές τους ήταν ρούχα ζεστά για να μπορέσουν να αντέξουν το κρύο, τις βροχές και τα χιόνια....Σκουφιά λοιπόν, γάντια, κασκόλ, παλτό, μπουφάν, αδιάβροχα, πουλόβερ....

Ο παππούς χρόνος προτείνει τα απαραίτητα χειμωνιάτικα ρούχα

   Παίξαμε λίγο με τα χειμωνιάτικα ρούχα δοκιμάζοντας διάφορες χειμωνιάτικες αλλαξιές στα παιδάκια μας....

 Βάλαμε παντελόνια, κάλτσες, πουλόβερ, μπουφάν...δοκιμάσαμε και μαγιώ αλλά δεν είναι για αυτή την εποχή....

 

Συνεχίζεται................

        Από μια Νέα Υόρκη σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω χιονοθύελλας....καληνύχτα και...... καλημέρα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού!